“İstihkak-i salavât (salavât hakedişi) Cenâb-ı mukaddes-i Muhammedî’nindir” (s. 25)

“Hâlık Teâlâ ve tekaddes hazretlerinin âlemin îcâdından ilâhî murâdı, melekler, nebîler ve velilerden mârifet ehlinin zuhûrudur.” (s. 26)

“Cenâb-ı Musa, ‘A’lâ mertebe nasıldır? ‘ diye sordu, şu şerefli cevâb indi: ‘Onlar kerâmet ve menziletlerini (mevkilerini) murâd ettiğim havastır(seçkinler). Onlara olacak ihsân ve ve mükâfâtı ilâhî elimle hazırladım ve üzerini mühürledim ki, göz görmemiş, kulak işitmemiş ve beşer kalbine hutûr etmemiştir (hatıra gelmemiştir).

Resûl-i Ekrem (sav) buyurdular ki, Kitabullahtan bunun misdakı (ölçütü) ‘Hiç bir nefis gözlerden gizlenmiş nimetleri, gözlerden gizlenmiş nimetlerin ne olduğunu bilemez; bu, yaptıkları amellere karşılıktır.’ âyet-i celîlesidir. (Secde, 17)” (s. 27)

“İbn Arabî der ki ‘Musa, İsa, Üzeyir, İbrahim, bütün Enbiya; yeryüzündeki faaliyetlerinde ‘hakikat-i Muhammediye’den aldıkları mesajı tebliğ ederler ama zahirî ve dünyevî hayatlarında bu hakikat onlara örtülü kalacaktır, vefatlarından sonra kıyamette bu hakikat onlara açılacaktır.’ Peygamber Efendimiz diyor ki ‘Ben kıyamette bütün nebilere imam olacağım; beraber namaz kılacağız.’ Bu gözle bakıldığında âlemdeki her şeyde ondan zerreler olduğu anlaşılmaktadır. Sufilere göre beden olarak Hz.Muhammed’in (sav) diğer nebilerden sonra gönderilmesi, o hakikatin tamamlanması anlamına gelir. Bu açıdan seyrü süluk eden bir dervişin Hz. Muhammed’in (sav) hakikatiyle muhakkak ittisal (kavuşma -a.a) kurması istenir. Niyâzî-i Mısrî, Mevlânâ, Yunus Emre gibi ariflerin eserlerine baktığımızda hepsinin Hz. Muhammed’in (sav) hakikatinden feyz aldığını görmekteyiz. İbn Arabî, bütün yazdıklarını oradan aldığını söyler. Füsûsu’l-Hikem adlı eserini ‘hakikat-i Muhammediye’yle karşılaştığında aldığını söyler. Bu söylenenler bazılarına ters gelebilir. Eğer ters geliyorsa şöyle düşünelim: İbn Arabî sekiz yüz eser yazmıştır. Fütûhât-ı Mekkiyye 37 cilttir; İbn Arabî’nin günümüze ulaşmayan Kur’an tefsiri 64 cilttir. Yani rakamsal değere baktığımızda onbinlerce sayfa yazmış bir insan… Yalan söylemek istese onbin sayfa yalan yazamazdı. Bir insan bir iki sayfa yalan söyleyebilir ama yalanın da sonu vardır. Dolayısıyla ortaya konulan bu eserler bile onun doğruluğunun göstergesidir.

“Nesnel koşul diye bir şey yoktur.” (s. 9)

“(…) Sonsuz bir evren aklımızın alacağı şey değildir. Oysa gerek okulda, gerek başka yerlerde bana hep evrenin sonsuz olduğu söylenmişti. Ve sonra evrenin sonsuz değil, sonlu olduğu söylenmişti, buysa bana hani deyim yerindeyse, daha akıl almaz geliyordu, çünkü son’undan ‘sonra’ ne vardı acaba? (…)” (s. 16)

“(…) Gelirimle uzun süre yaşamayı tasarlıyordum. (…) Benim için en iyi şey işadamlarına ortak olmamaktı. (…)” (s. 18)

“(…) Dünya hayvanların kapatıldığı, düzmece dağların, yapay ormanların, göle benzer su birikintilerinin bulunduğu, ama dört bir yanından demir parmaklıklarla çevrilmiş bir hayvanat bahçesine benzetilebilirdi. (…)” (s. 19)

“(…), bilmeden içimizde taşıdığımız güneşi gizleyen bulutlardan başka bir şey olmayan yüzlerimiz. (…) Belli bir görüş açısı gereklidir bize, bakan ya da küçük bir memur, milyarder ya da serseri oluşumuzun hiç önemi yoktur. (…) En dondurucu soğuk bile karşı koyamaz yürek sıcaklığına. (…) İçkinin insana sağladığı iyilik geçicidir. İyilik ya da açıkgörüşlülük. (…)” (s. 23)

İsmet Özel‘in İstiklâl Marşı Derneği internet portali İsmet Özel Köşesi’nde ALIN TERİ GÖZ NURU üst-başlığı altında “KALDIĞIM YERDEN DEVAM EDERSEM NEREYE VARACAĞIM?” başlığıyla çıkan, 25 Zilkade 1443 (24 Haziran 2022 tarihli yazısının (http://www.istiklalmarsidernegi.org.tr/IsmetOzel?Id=128&KatId=7) her paragrafından yapacağım ikişer cümlelik alıntılamalardan (ilk alıntı da ilk paragrafın son cümlesi olarak başlığı teşkil etti) oluşacak bu yazı.

” (…) İster şiir alanında ve isterse mensur tarzda olsun bütün yaptıklarım benim bencil hissiyatımın gereğidir. Bencil bir hissiyat… Başımı dik tutan, ömrümce bana gurur veren bir şey o. (…) ( başlığı teşkil eden alıntı cümlenin yeri burası)

Çocukluğumu bir mutluluk dönemi olarak hatırlamıyorum. Öyleymiş gibi hatırlayanları da zihnen yetersiz sayıyorum. (…)

(…) Çocukluğumdan itibaren şahısla şahsiyet arasındaki ilişki beni meşgul ediyordu. Ben ne kadar önem atfetsem de rüyalarım beni ben yapmıyordu. (…)

(…) Eğer insanları modernleşmenin sürüklediği yer hesaba katılacak olursa maksat Müslümanların camiye, Hıristiyanların kiliseye, Yahudilerin havraya hapsedilmesi teşebbüsünde bulunmaktan başka bir şey değildir. İslâm’ın kıldan ince kılıçtan keskin olduğunu hatırda tutmak lâzım. (…)

(…) Dünya Sistemi diye adlandırdığımız kuvvet 27 Mayıs 1960’da Türk milletinin oylarıyla hükümet kuran Demokrat Parti’yi alaşağı etmekle kalmadı millet çoğunluğunun sevgisini kazanmış Adnan Menderes’i ipte sallandırdı. (…)  Yirmi yıla yakın bir zaman boyunca 27 Mayıs’a alkış tutma mecburiyeti altında kaldık.  (…) ”  

“Papirüsler: Yazının papirüs üzerine yazılması çok eski dönemlere dayanmaktadır. Adolf Grohmann’ın görüşü böyledir(bk. From the World of Arabic Papyri, Kahire 1952, s.62, 113-114): ‘Arap müelliflerin dediklerine bakılırsa, uzun bir süre alfabedeki harfleri birbirinden ayırt etmek için noktaların icat edilmesinin H.1. asrın ikinci yarısından önce ortaya çıktığına inanılmasına rağmen, (…) gerçek şudur ki, bugüne kadar bulunan en eski papirüs, H. 22 yılına (m.643) ait olup, Erzherzog Rainer koleksiyonunda muhafaza edilmektedir. Sözkonusu papirüs 1894 yılında 558 no ile Viyana Sergisi rehberi’nde yayınlanmış olup bize (Ha, zâl, Şın ve nûn) harfleri üzerinde noktalar olduğunu göstermektedir.

Bu papirüs Halife Hz. Ömer İbnü’l-Hattab (r.a.) dönemine ait olup Arapça metni yanında Yunanca tercümesi de bulunmaktadır. Grohman’ın deşifre ettiğine göre Arapça metnin resmi var (s.37-38) Tercümesi şöyle: ‘Bismillahirrahmanirrahim. İşbu makbuz, Abdullah b. Cübeyr ve arkadaşlarının Ahnes’den kasaplık koyunlar aldığını göstermektedir: Biz, Ebu Kîr’ın küçük oğlu Roderic’den ve Ebu Kîr’ın büyük oğlu Stephan’dan 50 kasaplık koyun ve daha sonra 15 koyun aldık. Bu koyunları onun gemisinden adamlar ve müfrezeler, ağır silahlı insanlar 22 yılı Cemaziyelevvel ayında gasbettiler. İbn Hudeyde tarafından yazılmıştır.’ “(s.39)