“Tarihler, semboller ve merasimler”

 

M. Şükrü Hanioğlu‘nun bu günkü yazısının(Sabah, 01.05.2016) başlığı böyle.
Türkiye’de uzun süre tekelci biçimde üretilen “tarih” ile onun “dönüm noktaları” olarak kavramsallaştırdığı toplumsal hatıra duraklarının sorgulanmasının “sembol” ve “anma“lar üzerinden yapılan çatışmanın ivme kazanmasına neden olduğu tespitiyle başlıyor.

İfade edenleri gözümde küçülten bazı sözler, fikirler…

 

Kimlerin ifade ettiklerini belirtmeden ve ifade edildiği şekliyle değil de meâlen (mânâ olarak) bazı sözler aktaracağım. Bu sözleri önemsemediğimi, dolayısıyla sahiplerinin bu sözleri sarfetmelerinden ötürü gözümde küçülmüş olduklarını yansıtmak için.

Batıda ortaya çıkan yeni bir kullanım: ‘İslâmcılık’

 

(Bu yazım 18.10.2014 günü, dijital olarak yayını sürmekteyken Mart 2016 sonuna doğru etkinliği sona eren Radikal Blog’ta çıkmıştı.)

Hayrettin Karaman hoca ne diyor?

 

İslâm dini ile ilgili bir bilim adamı olarak ülkemizde adı en fazla duyulmuş (tanınmış) kişilerden biri olan Prof. Dr. Hayrettin Karaman, “Tarikat tuzağı” başlıklı yazısıyla başlayan bir yazı serisini sürdürüyor. Bu seriden ikinci yazısının başlığı “Şeyh mi âlim mi?” idi. Dünkü üçüncü yazısının başlığı da şöyle: “Kulun varlığı ve ibadeti”.

“Bir Türk Sanatı Var mı, Hiç Oldu mu, Bir Gün Olabilir mi?”

 

Şair İsmet Özel’in bugün çıkmış bir yazısının başlığı böyle. Bu yazı, kendisinin İstiklâl Marşı Derneği internet portalinde haftada bir (Cuma günü) çıkan yazılarının “Dil İle İkrar” serlevhası (üst başlığı) altındaki yeni yazı serisinin 16.sı.

Bu yazıdan bazı alıntılar sunacağım.