Günümüzde hâlâ 1960’lı yıllardan bu yana yaşadığımız bir açmaz (paradoks) varlığını sürdürüyor. “1960’lı yıllardan bu yana” dememin nedeni de o yılların, bizzat ülkemizde ve dünyada olup bitenleri, konuşulanları, iddiaları, tartışmaları anlamaya, onlar üzerinde düşünmeye, akıl yürütmeye başladığım ilk gençlik yıllarım olması.
“(…) Kurb-i nevafil: Allah’ın yardımıyla etki ve tesirin o kula ait olmasıdır. Dikkat et ki bu lafzın mânâsı gayet hassas ve kapalıdır.
“(…) Kutuplaşma, kimlik siyasetinin yaygınlaşması, medyanın uç görüşlere toplumsal temsillerinin fazlasıyla üzerinde görünürlük kazandırması ve tartışma konularını gündemde tutması, toplumsal fay hatlarının kitleleri kapsayacak biçimde genişlemesi benzeri nedenlerle küresel bir olgu boyutunu kazanmıştır.
Yeni Şafak yazarlarından, ismi merhum Prof. Dr. Bekir Topaloğlu ile birlikte 70’li yıllardan bu yana dinî kitaplarından dolayı yaygın olarak bilinen Prof. Dr. Hayrettin Karaman’ın bu günkü “Tarikat tuzağı” başlıklı yazısında (Yeni Şafak, 24.04.2016) yer alan şu cümlesinin ilk bölümünü yadırgadım ve kendisine yakıştıramadım ama değişik yönleriyle kendisini tanımam bakımından iyi oldu bu yanını da ortaya koyması.
