Hepsi ısrarla ve merakla düşünce, hikmet, ilim-irfan beklentisiyle okuduğum, tâkipçisi olduğum yazarlar olmasa da, isimlerini geçmişten bu yana kimi dergilerden ve gazetelerden bildiğim bazı yazarların şimdilerde değişik gazetelerde çıkan yazılarına zaman zaman göz atma gereği duyanlardanım.
Hâlen Princeton Üniversitesi’nde (ABD) çalışan, Geç Osmanlı dönemi tarihi alanında dünyanın en önde gelen akademisyenlerinden ve 19. yüzyıl entelektüel tarihinin en önemli kaynakları olan eserler ve makalelerin sahibi M. Şükrü Hanioğlu‘nun, kendisiyle yapılmış söyleşilerden ve yayınlanmış yazılarından seçerek derlemiş olduğum bazı sözlerine, düşündürücü değerde bulduğum için, tek tek kaynak belirtmeksizin, burada yer vereceğim.
M.Şükrü Hanioğlu‘nun 16 Nisan 2017, Pazar günü Sabah‘da çıkan yazısının başlığı böyle. Bu önemli yazı, tabloyu ortaya koyan şu cümleyle başlamakta:
“Beşşar el-Esed liderliğindeki Ba’as rejimi totaliter mezhep diktatörlüğünü sürdürme uğruna yüz binlerce kişiyi öldürerek, milyonlarca bireyi göçe zorlayarak ve “Mahd al-Hadarat (Medeniyetler Beşiği)” olarak adlandırılan bir ülkeyi harabeye dönüştürerek yirmi birinci asrın en büyük insanî trajedisini yaratmıştır.”
“Bilge-Mimar” diye tanınan ve anılan merhum Turgut Cansever‘in(d.1921-ö.2009) Osmanlı İmparatorluğu’nun kuruluşunun 700. yıldönümü vesilesiyle 1999’da gerçekleştirilen bir açık oturumda söyledikleri, Derin Tarih dergisinin Nisan 2017’de çıkan 8. Özel Sayısı’nda (ISSN 2147-0553), “Osmanlı Mirasını Nasıl Okumak Gerekir?” başlığı altında yayınlandı. İşinin ehli bu değerli insanı rahmetle anarak, söz konusu açık oturumda dediklerinden bazılarını aktarıyorum.
