M.Ş. Hanioğlu yazdı: “Kültleştirme ve günah keçiliği arasında II. Abdülhamid”

 

Bu sıra dışı, akademik titizlik ve objektiflik yansıtan yazıdan sadece bazı alıntılar sunmakla yetineceğim.

Etyen Mahcupyan ortaya koyduğu yaklaşımıyla haklı mı?

 

Etyen Mahcupyan’ın dünkü “At izi ararken it izi mi buluyoruz?” başlıklı yazısı şöyle başlıyor:

İsmet Özel’in bir yazısından…

 

“(…) Şiirlerle kendimi bulma gayesi tahtında ilgilendim.

Vahiy ve akıl doğru yolda olan için çelişmez

 

Kur’ân-ı Kerîm’de Bakara sûresinin 170 ve 171. âyetleri sırasıyla meâlen (anlam olarak) dilimizde şöyle ifade edilmiş:

“Hevâ ve hevesini tanrı edinen, bilgili ama Allah’ın şaşırttığı, (…) kimse”

 

Başlıkta yer verdiğim ibare Kur’ân-ı Kerîm’in Câsiye sûresinde (45. sûre) 23. âyette geçer. Söz konusu âyetin dilimizde meâl(anlam) olarak tam metni şöyledir: