Mehmet Genç’in “Osmanlı İmparatorluğunda Devlet ve Ekonomi” adlı eserinden bu konuda kısa bir alıntı (s.320) :

“Osmanlı fetihlerinin ne demek olduğunu bir tek tarihî olgu yeterince açıklamaya yeter sanıyorum: Osmanlılar Rumeli’ye ayak basıncaya kadar, Doğu Akdeniz’in esir pazarı Venedik’in elinde bulunan Girit adası idi. Bu pazara esir, yine Venedikli ve diğer Latin şehir devletlerinin hakimiyeti altındaki Rumeli’den akıyordu. Kendi tebaasını ve dindaşını esir olarak satan bu düzenin yerine, Osmanlılar geçtiği zaman bu pazarın esir kaynağı da kurudu ve pazar 14. yüzyılda kapandı.*” *Charles Verlinden, “La Crete, débouché et plaque tournante de la traite des esclaves au XIV et XV sciecles”, Studi in onore di Amintore Fanfanı, III: Mediovo, Milano: Dott. Giuffré-Ed. 1962, s. 593-669.