Hikâye ve deneme yazarı Mustafa Kutlu’nun gazete yazarı olarak bu günkü zevkle ama elbette düşünerek ve hüzünle okuduğum yazısının (Yeni Şafak, 19.10.2016) başlığını bu yazıya başlık olarak alıntıladım.
Bu çok beğendiğim yazıdan birkaç cümle alıntılayarak okunmasına belki küçücük bir teşvikle katkım olur diye düşündüm.
13. yüzyılda yaşamış (d.1210-v.1274), tasavvuf düşüncesine kazandırdığı boyutlar ve kendisinden sonraya etkileriyle çok önemli bir sûfî-düşünür olarak bilinen, çocukluğundan itibaren İbnü’l-Arabî’nin tasavvuf terbiyesi altında yetişmiş Sadreddin Konevî hazretlerinin İlahi Nefhalar adıyla dilimize çevrilmiş eserinden (Çeviren: Ekrem Demirli, Kapı Yayınları, 1. Basım: Mayıs 2015, ISBN: 978-605-5147-10-5) bazı sözler aktaracağım.
Kendisini iyi ki yaşarken sadece hakkında anlatılanlardan da olsa tanımışım. Bizzat görüşmek üzere Türk Petrol Vakfı Genel Sekreteri olarak görev yaptığı yere uğramama rağmen görmek ve görüşmek kısmet olmamıştı. 1977 yılının böyle bir ekim ayında vefat ettiğinde üstad Nuri Pakdil ağabeyle evine tâziyeye gittiğimizi hatırlıyorum. 55 yıllık kısa ömrüne, çok konuşmamasına-çok yazmamasına rağmen edebiyat, fikir, sanat ve ilim alanlarında çalışmalar yapan insanların ilgi ve saygı duydukları, bir bilge- ârif olarak gördükleri mümtaz bir insandı. Allah rahmet ve mağfiret eylesin.
“Şimdi bilemiyorum.
Yirmili yaşlarımda, birçok konuda teoriler öne sürer ve bunları ‘kesinlikle diye başlayan heyecanlı cümlelerle savunurdum.
Şimdi ‘kesinlikle sözünü hiç kullanmıyorum. Çünkü dünyada herşeyin görece olduğunu, hiçbirşeyin kesin sayılamayacağını öğrendim.”
Bu sözleri “Söz’ün Özü -kelâm-ı ilahi’nin tabiatına dâir-” başlıklı kitabının (Kitabevi, Ocak 1999) ÖNSÖZ’ünde nakleden (s.9) Dücane Cündioğlu, bunlara dair şunları söylüyor:
Lütfü Oflaz’ın bu günkü yazısının (Star, 11.10.2016) başlığı şöyle: “Kemalizm çıkar yol mu; çıkmaz sokak mı?”
Yazar, Ergenekon, Balyoz diye anılan darbe davalarında suçlanan Kemalistlerin AK Parti iktidarının gözünde aklanmamış olduğu tespitini Başbakan Binali Yıldırım’ın bir sözüne yer vererek yapıyor.
